FEMINISMO: de ronsel pan a ronsel pan

1. QUE CAMBIOU NO FEMINISMO DESPOIS DOS 60-70?

Unha época de revolta, véxase maio do 68. a loita estaba na rúa. As mulleres saían á rúa (“na casa e na rúa, a luita continúa). Berraban, alto e forte, ensinaban os corpos, imperfectos-perfectos e sinalaban ao Patricarcado directamente sen medo, sen tapuxos, sen rencor, sen traumas (“non vos traumedes nunca”) para que todxs saibamos onde está o inimigo. Será posíbel unha reconciliación? Saían á rúa: para transformar o eu e o nós e o ti e o vós. Para transforma-lo todo: “ Se non cambia todo, non cambia nada”. E neses berros temos o xérmolo do Feminismo actual, o da 3ª onda.

Mudou o contexto, quizáis nun mundo máis globalizado; pódesnse facer protestas sincrónicas en todas partes. Pero o Patriarcado segue aí. Diante nosa, como unha porta á felicidade fechada. Onde están as chaves? Onde estamos todas?

2. FEMINISMO EN GZ E PATRIA...

O Feminismo foi desde sempre unha reinvindicación do colectivo nacionalista galego. Xa Rosalía era feminista nun escenario de nacente Feminismo. E éra-o pola súa vida (alonxada do seu marido) e éra-o pola súa escrita, na que as mulleres se perfilan como poseudoras dun poder que non lles vén dado e que tiveron que conseguir loitando. Loitando pola vida, loitando pola escrita, loitando polo traballo...

3. RELACIÓN ENTRE FEMINISMO E SUBDESENVOLVEMENTO...

As mulleres sacaron adiante unha Galiza subdesenvolvida, notamente a comezos do s.XX. Os traballos das mulleres fixeron que Galiza sexa agora unha nación moderna, en termos económicos pero tamén sociais. As mulleres tiraron da Patria, dentro e fóra da Galiza. Porque non obviamos que as migracións foron tamén femininas. As mulleres “fixeron pais” e levaron a Galiza a un estado de desenvolvemento que non se podería acadar sen elas.

4. AS TEORÍAS DA IGUALDADE E DA DIFERENZA ( FEMINISMO DA IGUALDADE, FEMINISMO DA DIFERENZA)...

Mulleres tantas como cada unha., en diferentes ámbitos e posicións, sempre coa intención ineludíbel de empoderarse; de facer súas, as súas propias vidas. De ter un destino de seu, no que o protagonismo absoluto sexa delas, de nós.

Se as mulleres somos diferentes aos varóns, esto significa que (temos) (e) non temos, as mesmas necesidades. Xa dicía Marx, a cada quen o que necesita. Porque a igualdade de dereitos non implica que nós e eles, sexamos iguais. Diferentes son os nosos corpos. Iguais as nosas mentes. Diferentes son as nosas ansias. Para nós iguais as leis.

5. SISTEMA ECONÓMICO E FEMINISMO: FEMINISMO E CAPITALISMO, FEMINISMO E COMUNISMO...

O contraposto Capitalismo- Comunismo, deriva na creación de diferentes feminismos. O feminismo capitalista leva inexorábelmente a que as mulleres se incorporen a un mercado que non deixa de dominar a quen se involucre na súa máquina. A dominación capitalista fai que as mulleres teñan que estar inmersas nunha loita por reivindicacións laborais que incidan na propia vida.

O feminismo no comunismo pon de relevo que non pode haber Revolución sen as Liberación das mulleres, que non pode haber pobos liberados sen mulleres liberadas.

6. FEMINISMO E ANARQUISMO... COMO SE VE O “NON-VOTO”?

Que é o que fai librre a un ser humano? Unha concepción anarquista da vida. Sen donos, sen maridos, sen xefes...Mulleres libres en espazos libres con temporalidades libres, que non as reduzan á súa bioloxía. Porque os corpos só son materia e a liberdade... a liberdade esta nas nosas mentes (“maybe not with words but with your mind)”.

7. AS CAMISEIRAS DE N.Y. … O COMEZO REAL DO FEMINISMO?

O acontecemento foi moi grave. O xefe das obreiras da fábrica textil queimounas a todas por estar facendo greve. Aí xa se viu que ía doer, que ía ser moi dificil; que mesmo poderiamos morrer.... Pero queda como o gran fita do Poder do Feminismo e da crueldade do Patriarcado.

8. PRÁCTICAS FEMINISTAS ACTUAIS...

As Riot Grrrls atravesan o movemento Punk: Destroy, she said. As ganas de acabar con todo.

As FEMEN desde Ucranía fan dos corpos espidos un campo de batalla. “ Vou pola rúa, mirádeme”, dicía Elena Ponistovska. Porque entre ser vistas e ser ocultadas... así se move o fío de nós, equilibristas.

9. A BATALLA DO CORPO... CENTRO DAS REIVINDICACIÓNS FEMINISTAS?

Os corpos abandónan-nos, escápanse-nos, posuímo-los por pouco tempo. E estes vanse transformando, como nun baile. Os cambios que nos acompañan e nos evolúen. E o espiritual, nembragantes, o que non nos deixa nunca? Son as mentes o noso máximo e irrevocábel poder?

10. O SEGUNDO SEXO... SEMPRE SERÁ ASÍ?

Simone xa o dicía e eu, ronsel pan, tamén o digo agora. 75 anos despois. Non mudaron tanto as cousas pero imos consegui-lo, tranquilas...!